Virusmaatregelen extra zwaar voor Twentse gezinnen met autistische kinderen: ‘Leidt tot spanningen’

ALMELO – Het  coronavirus heeft ook gevolgen voor mensen die de zorg hebben voor hun naaste, de mantelzorgers. Ze hadden het al zwaar, maar krijgen er een extra knauw bij. Vijf vragen daarover aan Gerda Wessels, coördinator van Mantelzorg Almelo.

1. Wat voor gevolgen hebben de virusmaatregelen voor mantelzorgers?

„Het grootste probleem is dat veel vormen van dagbesteding de komende tijd dicht zijn. Dat hakt er voor veel mensen behoorlijk in. Ze zijn nu gedwongen om de dag thuis door te brengen.”

2. Hoe erg is dat?

„Je moet bijvoorbeeld denken aan ouders die kinderen hebben met autisme. Die kinderen gaan een aantal keren per week naar de opvang. Nu dat is gestopt, is de structuur in de dag ineens weg. Daar heeft juist deze groep heel veel last van. Zonder structuur raken ze in de war en worden ze onrustig. Ze zitten de hele dag op elkaars lip en dat leidt tot spanningen in het gezin. Er kan verveling ontstaan. De meeste mensen kunnen daar wel mee omgaan, maar voor autisten is dat heel moeilijk.”

3. Dat is geen pretje voor de ouders.

„Dat is het ook niet. En daar komt nog wat bij. Omdat de scholen dicht zijn, zijn de broertjes of zusjes nu ook thuis. Dat maakt het extra druk. Vergeet niet dat de kinderen met autisme niet voor niets naar de opvang gaan. Dat is omdat het thuis niet meer ging. Dat maakt dat mantelzorgers onder grotere druk komen te staan. Het risico bestaat dat ze uitgeput raken.”

4. Geen rustig moment meer?

„Nee, een gebrek aan rust. De ouders konden zich normaal overdag weer even opladen. Als hun autistische kind naar de opvang was en de andere kinderen naar school, dan was er weer voor even rust. Het moment om de accu weer wat op te laden, en klaar te zijn voor het moment dat iedereen weer thuis komt. Die rustmomenten zijn er nu niet meer. Datzelfde geldt ook voor mensen waarvan een partner beginnende dementie heeft bijvoorbeeld. Die zitten nu weer thuis.”

5. Wat kunnen jullie doen?

„We proberen hier en daar onze vrijwilligers te laten helpen, maar het is lastig. Een deel daarvan is zelf ook oudere, en de vraag is of je het onder de huidige omstandigheden nog wel moet willen. Het moet wel veilig blijven.”